Jednak tuż przed wyruszeniem doszliśmy do wniosku, że Wambierzyce lata świetności mają już za sobą, a dojazd jest masakryczny, więc zmieniliśmy nieco plany.
I tak wyszło, że poruszaliśmy się śladami największych dolnośląskich mecenasów architektury i sztuki -cystersów.
1. Bardo
Najpierw weszliśmy do furty klasztornej, gdzie w krużganku zgromadzone są wota i obrazkowa historia sanktuarium. Z racji tego, że kończyła się msza, w całym krużganku dusił nas zapach kadzidła. Wstęp do szopki płatny 4 zł.,od dzieci 2 zł, ale miła pani w kiosku nie policzyła :)
Szopka jest wielka, robi wrażenie ilością poruszających się elementów krajobrazu. Dzieci zachwycone. Może i brak jednorodności , figurki pochodzą z różnych bajek, nie ma zachowanych proporcji, a smok w pieczarze ma ogon ze szczotki do kurzy, może i jest kiczowata , co z tego? Zachwyca i już. Mnie najbardziej pustelnik, który wychodzi do dzwonnicy, ciągnie za sznur od sygnaturki, po czym wraca do pustelni, gdzie o swojej obecności powiadamia zapaleniem światełka.
Przed szopką defilują ważne dla polskiej i dolnośląskiej historii postaci królów, książąt i bohaterów.
Udało się nam zobaczyć wnętrze kościoła.
Barokowy wystrój, jedne z największych organów -blisko 3000 piszczałek, pełne ekspresji rzeźby barokowe. No i malowidła Willmana, śląskiego Rembrandta, nadwornego malarza cystersów. Ozdobił im niemalże wszystkie kościoły i klasztory w XVIII wieku. W zamian braciszkowie przymknęli oko na jego grzeszki, zapewnili mu pochówek w zakonnej krypcie krzeszowskiego klasztoru.
2. Kamieniec Ząbkowicki
Zamek w kamieńcu zwiedzaliśmy raz, kilka lat temu. w zesżłym roku w maju próbowaliśmy sie dostac do sodka, niemila zaskoczyły nas biegakjaze po dziedzińcu psy, brak jakichkolwiek informacji, a wdodatku pogłebiający sie stan zaniedbania obiektu i otoczenia. Chaszcze takie,z e zamku nie widac. Dlatego zaskoczyło nas to,z ę jadac od stony Ząbkowic z daleka widzieliśmy cztery baszty zamkowe... Na parkingu pod zamkiem okaząło sie, że "ktoś' wyciął dzikie krzaki, uporządkował tarasy na tyle, że można na nie wejść i próbowac wyobrazić sobie czasy ich świetności.
A świtnosć to czasy księżniczki Marianny orańskiej, która nieodpacie kojarzy mis ei z białym marmuerm z Kletna, który nosi jej imię. Hertaberg, który kazała wzieść jako swoją letnią rezydencje, kosztował równowartość 5 ton złota! I choc czas, a także radzieccy i polscy grabieżcy zrobili swoje, widać ten rozmach cesarskiej córy!
Teren pałacu w stylu neogotyckim otacząły ogrodowe tarasy z fonatnnami i kaskadami, pawilony, pergole i altany, po których sterczą jedynie słupy.
Na zwiedzenie pocysterskiego kościoła i klasztoru, położonych u stóp zamku, tym razem się nie wybraliśmy.
3. Henryków
Nie byliśmy tam jeszcze nigdy, a naczytaliśmy się w przewodniku, że piękny, bogaty, barokowy...
Dojechaliśmy tuz po 14, z kościoła wychodzili uczestnicy chrztu, za nimi pośpieszał kościelny z kluczami, który nas ze świątyni wyprosił. Zdążyliśmy zerknąć przez kratę, że faktycznie, byłoby co podziwiać... Trudno, zadowoliliśmy się rzutem oka na fasadę, ogrom zabudowań gospodarczych, świadczących o dawnej świetności gospodarzy, którzy na teren Ślaska wnieśli zachodnią kulturę agrarną.
Mnisi zapisali także pierwsze zdanie po polsku, co upamiętnia kamienna tablica z repliką kart "Księgi Henrykowskiej".
Najstarsze polskie zdanie ma prawie 740 lat, wypowiedział je Czech, a zapisane zostało w tekście łacińskim. Jedyny polski element, to gruba, niezdarna polska baba, która mąż wyręczył w mieleniu na żarnach.
